Ich lese daraus

Ne oldu bana bilmiyorum, ama yıllardır bıraktığım okuma ve yazma yetilerimi sanırım yeniden kazanıyorum. Dağ, bayır, vadi, çayır, çimen yürüyüşlerinin bir etkisi var mı, var. Zira insanda estetik haz uyandırıyor. Meraklandırıyor. Mesela bir köye uğruyorum, oradan geçerken bugüne kadar gördüklerimden farklı ev modelleriyle karşılaşıyorum, akşam dönüşte gelip internetten ulaşabileceğim kadar bilgiyi tarıyorum. Fakat mimari, çevre düzenlemesi, bahçe türü için sahip olduğum bilgi, birikim, alımlama tarihim, yorumlama yetim elbette çok çok yetersiz kalıyor. Roman, hikaye, şiir değil ki okur rolüyle binbir anlam vereyim! Gezdiğim bölgelerde çok sayıda “harabe” var. Almanca Ruini dedikleri, daha çok eski burçlar, gözetleme kuleleri, hanlar vs.yakın tarihte öZgün hallerine yakın restore edilmişler. O harabelerin künyesini anlatan tabelalar sayesinde yeniden roman, düşünce yazısı, hikaye okumaya başladım. İyi de oldu. Arada Türkiye’de ve Kürdistan’da yapılacak yerel seçimlerin twitterda, burada...

Yalçın Akdoğan, "Selahattin Demirtaş'ın 40 fırın ekmek yemesi gerekiyor. Öcalan'ın süreci diğerlerinden daha doğru okuduğunu düşünüyorum" 7 Haziran 2014 Cumartesi “Artık sayın Öcalan demek suç olmaktan çıktı. PKK'nın kendine ait bayrağını elinde taşımak, Öcalan posterini elinde taşımak suç olmaktan çıktı.” Hürriyet, Bülent Arınç, 2013, AKP milletvekili “Beğenin ya da beğenmeyin, Öcalan Kürtlerin lideri. Bir mekanizma oluşturduk. MİT Öcalan’la görüşüyor. Biz BDP’lilerle görüşüyoruz, onlar da Kandil’le görüşüyor” 15 Ocak 2014, Beşir Atalay “N evruz sürecindeki tutumu, Gezi süreci ve hükümete karşı şimdiki darbe girişimine karşı almış olduğu tutumu çok anlamlı ve değerli buluyorum. Öcalan’ın aslında durduğu yer, Türkiye’nin demokratikleşme sürecine katkı sağlayan bir yer. Öcalan’ın gösterdiği bu istikamete yönelik bir siyasetin henüz yürütülemediği kanaatindeyim. “ 31 Ocak 2014 Mehmet Metiner, akp milletvekili, Yenişafak yazarı “ PKK terörist bir hareket değildir...

Her ne denli diktatörlükten bir hükümet biçimi olarak söz ediyorsak da, bir sınıf diktatörlüğünden söz edemeyiz. Çünkü bir sınıf, daha önce belirttiğimiz gibi, ancak egemen olabilir, ama hükümet edemez"... "Örgütler" ya da "partiler" hükümet ederler.“ Karl Kautsky, Proleterya Diktatörlüğü.. . Bundan öncesi de var, Kautsky, Marksizmi, sosyalist öğretiyi Karl Marks’tan daha çok bilen olarak bilinir. Sol öğretinin “aşkın adamı” sayılır. Kimisi ona sosyalist öğretinin Papa’sı der, kimisi tarihin görüp göreceği en entelektüel adam, zira Lenin’e göre de oldukça usta bir entelektüel ama aynı zamanda kurnaz bir köpek yavrusu, dönek bir eski sosyalist, burjuva liberallerin kucağına düşmüş iflah olmaz bir revizyonist, kitleleri demokrasi ve barışçıl yol ile de sosyalizme ulaşılabileceğini inandırmaya çalışan “arı bir lafazan”... Lenin’i bu kadar sinirlendiren şey yukarıda alıntıladığım paragraf değil elbette sadece, Lenin’i asıl iki konuda çileden çıkarıyor, ilgin...

Terry Eaglaton’nun “Azizler ve Alimler” romanını okuyanlarınız hatırlar mı bilmem, ben ilk denk geldiğimde bir şema vardı, İRA komutanı James Connolly kurgu gereği o malum Paskalya ayaklanmasından yaralı kurtulup bir profesörün evine bir subayı ile sığınırlar. Evde filozof Wittgenstein ve Rus eleştirmen Nikolay Bahtin vardır. Bunlar Connolly ilk karşılaşmalarında ayaklanmadan habersizdirler. Dublin’deki ateş ya Galway’a henüz ulaşmamıştır ya da eserin yazarı, ileride bu ateşli İrlandalı devrimci Marksiste, tartışmalarda avantaj sağlamak için Wittgenstein ve Bahtin’i bir miktar “felsefeye merak sarmış, entelektüel, fok balığı kıvamında şişman, duyarsız, güncelden habersiz “ karakter olarak kurgulamıştır. İkinci ihtimale hak verdim ben. Yoksa yazarın zayıf yönü düye aklımdan geçirmiştim. Konu şu; Connolly yaralı olunca diğer ikisi şaşkın ve ilk akıllarına gelen banka soyguncusu olma ihtimali... Gerçi sonradan tarihe geçecek bu ateşli devrimcinin huzurunda bulundukları için kendilerini bi...